"10 sekretów szczęścia. Książka dla dzieci, która chcą być radosne" (Wydawnictwo JUPI JO!)

Każdy chce być szczęśliwy. Każdy chciałby, żeby jego bliscy byli szczęśliwi i, żeby uśmiech nie schodził im z twarzy. Czy to możliwe? Pewnie nie. Ludzkie życie składa się z dobrych i złych chwil. Śmiech przeplata się z łzami, a radość ze smutkiem. Tak to już jest i nie mamy na to wielkiego wpływu. A może jednak mamy? Może moglibyśmy nauczyć się czerpać radość z małych rzeczy? Bardziej doceniać codzienne przyjemności? Cieszyć się z tego, co mamy, zamiast ciągle myśleć o tym, czego mieć nie możemy? Na pewno nie jest to łatwe. Zawsze szybciej do głowy przychodzą nam te złe rzeczy i czarne myśli. Możemy jednak spróbować to zmienić. A potem nauczyć tego swoje dzieci. I uczyć je tego od najmłodszych lat. Niedawno ukazała się nawet książka, która może nam wszystkim w tym pomóc. 

10 sekretów szczęścia. Książka dla dzieci, które chcą być radosne możemy potraktować jako przewodnik i drogowskaz, który pomoże nam odnaleźć szczęście w małych, codziennych sprawach. Jej twórcy dzielą się z czytelnikami swoimi patentami na to, jak w codziennym życiu być radosnym i szczęśliwym. Na początku uświadamiają im, że pierwszym i najważniejszym sekretem szczęścia jest dostrzeganie tego, co dobre w każdej, nawet nieprzyjemnej sytuacji. Przykłady? Proszę bardzo! Piękny, słoneczny dzień, który przychodzi po deszczowym dniu, który musieliśmy spędzić w domu. Kolejny sekret szczęścia, to zrozumienie własnych uczuć, czyli tego, co dzieje się w naszym sercu. Nie jest to łatwe i uczymy się tego przez całe życie, ale na pewno nie warto się poddawać. Inne sekrety to między innymi dawanie sobie prawa do bycia niedoskonałym. To też nie jest takie proste, ale na pewno warto sobie na na to pozwolić, bo dzięki temu łatwiej będzie żyć. Łatwiej będzie również, kiedy zrozumiemy innych, a inni zrozumieją nas. Warto również dbać o swoje ciało, bo kiedy będzie ono zdrowe, wszystko będzie łatwiejsze i pełne radości. Tych sekretów jest (jak czytamy w tytule) 10. Każdy nieco inny, każdy ważny. I to nie tylko dla dzieci, ale również dla dorosłych. Te sekrety powinni znać wszyscy!





 

Nie jestem fanką poradników, przewodników, które mówią nam jak powinniśmy żyć. Mam do nich bardzo chłodny stosunek i rzadko po nie sięgam. Tej książce nie mogłam się jednak oprzeć. Jest zachwycająca! Piękne kolory od razu zwracają uwagę i budzą ciekawość. Sympatyczny mali bohaterowie od razu budzą sympatię. To oni zmagają się ze swoimi uczuciami. Mają lepsze i gorsze chwile. Czasem górę biorą negatywne uczucia i złe emocje, które zabierają im szczęście. Jednak nie poddają się, uczą się rozumieć siebie, swoich bliskich i świat, w którym żyją. Są przykładem dla czytelników, którzy sięgną po tę książkę. Książkę bajecznie kolorową i pełną niespodzianek. 10 sekretów szczęścia to książka z okienkami. Pojawiają się one na każdej stronie. Co się pod nimi znajduje? Kolejne porady, opisy różnych sytuacji, które mogą nas spotkać. Warto do nich zajrzeć, żeby jeszcze lepiej orientować się w świecie uczuć i emocji. Czy są ludzie, którzy tej książki czytać nie powinni? Chyba tylko ci, którzy nie chcą być szczęśliwi, którzy nie chcą mieć przyjaciół i wybierają samotne życie, zamiast budowania trwałych relacji. Czy tacy ludzie istnieją? Myślę, że nie, więc najkrócej mówiąc, jest to książka dla wszystkich! Czytajcie i uczcie się, jak czerpać radość ze wszystkiego, co Was spotyka.




 

10 sekretów szczęścia. Książka dla dzieci, które chcą być radosne

Alberto Pellai

ilustracje Sophie Fatus

tłumaczenie Anna Gogolin

 JUPI JO! 2024



https://jupijo.pl/

"Szpinakowa Staruszka" (Wydawnictwo Mamania)

Nie przesadzę, jeśli napiszę, że Tosia wychowywała się na ilustracjach Emilii Dziubak. Od czasu, kiedy przeczytaliśmy Zielonego wędrowca, jest to na pewno jedna z naszych ulubionych ilustratorek. W domowej biblioteczce mamy większość książek, za których oprawę graficzną odpowiada. Czy mamy swoje ulubione? Oczywiście, że tak, oprócz wymienionego już wcześniej Zielonego wędrowca, są wśród nich te, które Emilia Dziubak stworzyła razem z Martinem Widmarkiem.

O każdej z nich pisałam na blogu, więc musi pojawić się tu również najnowsze dzieło tego duetu, czyli Szpinakowa Staruszka. Piękna, zielono-brązowa okładka od razu przykuwa wzrok. Widzimy na niej stare, duże drzewo (jeśli przyjrzymy się bliżej, będziemy wiedzieli, że to dąb). Na jednej z gałęzi siedzi jakieś stworzonko w kapeluszu. Czyżby to była tytułowa bohaterka? Żeby się tego dowiedzieć, trzeba zajrzeć do środka. A tam czeka na nas piękna opowieść z wiosną w tle. Akcja tej książki rozgrywa się wczesną wiosną. Do życia budzą się rośliny, coraz aktywniejsze stają się zwierzęta. Wszyscy są szczęśliwi. Wszyscy, oprócz Szpinakowej Staruszki. Ona chodzi po lesie i krzyczy na rozwijające się rośliny. Chce, żeby wróciły po ziemię. Jak się łatwo domyślić, Szpinakowa Staruszka, nie lubi wiosny. Okazuje się jednak, że tak naprawdę ona nie lubi żadnej pory roku, nie lubi ani wiosny, ani lata, ani jesieni, ani zimy. Nie lubi niczego i nic nie daje jej szczęścia. Dlaczego? Tego jeszcze nie wiemy. Widzimy jednak, jak w i tak już nieszczęśliwe życie Szpinakowej Staruszki, wkrada się jeszcze więcej nieszczęścia. Sprawcą tego wszystkiego jest chłopiec, który w trakcie spaceru po lesie bierze ją za szyszkę i zabiera ze sobą do domu. To początek czegoś nowego i innego. Czegoś, na co do niedawna Staruszka nie była gotowa. Czegoś, co wszystko zmieni...



Lubię piękne książki. Lubię książki, które są mądre. Lubię te, w których mądrą i wartościową historię dopełniają piękne ilustracje. Szpinakowa Staruszka jest jedną z takich książek. To lektura, która zostaje w pamięci na długo. Książka o nietypowej relacji, która całkowicie zmienia życie dwóch stworzeń. Chłopca i staruszki, których dzieliło wiele (a może prawie wszystko), a połączyło coś wyjątkowego. Ta niezwykła relacja okazała się szansą na zmianę dla nich obojga. Czy ją wykorzystali? Zdradzę Wam, że tak, ale co dokładnie się wydarzyło, musicie sprawdzić sami. Przeczytać, obejrzeć i zachwycić się tą książką. Książką dla małych i dużych. Mądrą, ciekawą i wzruszającą. Doskonałą do głośnego czytania. Idealną do oglądania. Takich książek się nie zapomina, do takich książek się wraca, bo nie tylko zachwycają, ale również dodają otuchy. Wlewają w serca czytelników nadzieję. A nadziei bardzo nam wszystkim potrzeba!



 

Szpinakowa Staruszka

Martin Widmark, Emma Karinsdotter

ilustracje Emilia Dziubak

tłumaczenie Marta Dybula Ostholm

Mamania 2024

https://mamania.pl/
 

Magazyn "Kaczor Donald" świętuje 30. urodziny! (Wydawnictwo EGMONT)

Są takie momenty, kiedy uświadamiam sobie, że nie jestem już taka młoda. Wtedy okazuje się, że pamiętam wydarzenia, o których wielu tylko słyszało. Śledziłam zmagania zawodników, którzy od dawna są na sportowej emeryturze. Byłam w kinie na filmach, które teraz uważane są za klasykę gatunku. Pamiętam, jak na świat przychodziły dzieci, które w tym roku kończą studia. Dobrze też pamiętam, jak w kioskach pojawił się magazyn "Kaczor Donald"! 

Tak, pamiętam to, choć od tego dnia minęło już 30 lat! Te magazyn czytali chyba wszyscy moi rówieśnicy. Komiksowe czasopismo przechodziło z rąk do rąk i było czytane na wszystkie strony. Niektórym udało się zgromadzić wszystkie numery i pewnie do dziś można je odnaleźć w ich rodzinnych domach. Teraz nadarza się okazja, żeby je wyjąć i wrócić wspomnieniami do czasów dzieciństwa. Wszystko za sprawą urodzin tego kultowego magazynu. Zdziwiliście się, że "Kaczor Donald" nadal się ukazuje? Myślę, że tak. Ja dowiedziałam się o tym jakiś czas temu i byłam bardzo zdziwiona. To jednak najlepszy dowód na to, że magazyn "Kaczor Donald" w ogóle się nie starzeje i świetnie radzi sobie w czasach, kiedy papierowe wydania gazet i magazynów czyta coraz mniej osób. Jubileuszowy numer "Kaczora Donalda" to połączenie dwóch numerów. Bieżącego i archiwalnego. Ten drugi to gratka szczególnie dla dorosłych czytelników, którzy będą mogli przypomnieć sobie, co bawiło ich trzydzieści lat temu. Ten pierwszy to gratka dla wszystkich i najlepszy dowód na to, że "Kaczor Donald" nadal bawi. 




Bawią również komiksy GIGANTY. Pamiętacie je? Myślę, że tak. One również gościły w naszych plecakach i stały na półkach w naszych pokojach. Czytali je wszyscy, którzy umieli czytać i, którzy ze wszystkich gatunków, najbardziej cenili właśnie komiksy. One także nie przestały się ukazywać i nadal cieszą się zainteresowaniem oraz sympatią czytelników. Dlaczego? Powodów jest pewnie kilka, ale jeden jest najważniejszy - te komiksy są po prostu niesamowicie śmieszne. I bardzo różnorodne. To udowadniają dwa najnowsze GIGANTY. Jeden z nich zabiera czytelników w przeszłość. Razem z bohaterami przenosimy się do 1878 roku. Trafiamy do Paryża, w którym zorganizowano Wystawę Światową. Tu razem z bohaterami tych komiksów przyglądamy się ówczesnym wynalazkom i zdobyczom techniki. Ale nie tylko one zaprzątają głowy bohaterów. Równie ważna jest poszukiwania Kapitana Nemo, który podobno pojawił się na wystawie (mimo tego, że 10 lat temu zaginął). Czy to prawda? A może jedynie pogłoska, która niewiele ma wspólnego z prawdą? Tego dowiedzą się ci, którzy przeczytają komiks Nautilus powraca.



Po podróży do przeszłości, czas na wyprawę w przyszłość. W tę wyruszymy z komiksem Galaxy. Co tu na nas czeka? Oczywiście przygoda! Wszystko za sprawą Sknerusa McKwacza (swoją drogą, jednego z moich ulubionych bohaterów), który chciałby mieć skarbiec w przestrzeni kosmicznej. Pomysł wydaje się szalony, ale Sknerus nie zna słów "nie da się". On może mieć wszystko. Dlatego próbuje. Tylko czy mu się to uda? I czy oszczędności przechowywane poza naszą planetą mogą być bezpieczne? O tym niedługo przekonają się nie tylko bohaterowie tego komiksu, ale również (a może przede wszystkim) jego czytelnicy.



Cóż jest takiego w komiksach, że grono ich wielbicieli nie maleje? Odpowiedzi jest pewnie wiele i każdy czyta komiksy z innego powodu. Wielu wybiera jest, bo jest tam znacznie mniej tekstu niż w powieściach. Inni doceniają oprawę graficzną komiksów i jej idealne połączenie z tekstem. Są tacy, którzy na komiksach uczyli się czytać. I całkiem dorośli, którzy z czytania komiksów nigdy nie zrezygnowali. Dla wielu miłośników komiksów, pierwszym komiksem, jaki przeczytali w swoim życiu, był zapewne "Kaczor Donald". Tytuł kultowy i jedyny w swoim rodzaju. Obecny na polskim rynku wydawniczym od 30 lat. Od trzech dekad bawi kolejne roczniki dziewczyn i chłopców. I nie mam najmniejszych wątpliwości, że będzie bawić nadal!

Komiksy "Kaczor Donald"

znajdziecie na


"Spacer z kotem" (Wydawnictwo Zakamarki)

Co trzeba zrobić, żeby przeżyć prawdziwą przygodę? Jedni powiedzą, że trzeba odwiedzić inny zakątek świata. Inni będą woleli postawić na dobre towarzystwo, ponieważ uważają, że najwspanialsze przygody można przeżywać tylko z bliskimi nam ludźmi. Przygoda oznacza jakąś zmianę, doświadczenie czegoś, czego nigdy wcześnie nie doświadczyliśmy. Wydaje się, że nie można przeżyć przygody w miejscu, które dobrze znamy. Czy to prawda?

Okazuje się, że nie. Wystarczy zajrzeć do książki Spacer z kotem Sary Lundberg. Ta przepiękna książka udowadnia, że chcąc doświadczyć rzeczy niezwykłych, nie musimy nigdzie wyjeżdżać. Czasem to, co wyjątkowego czeka na nas tuż za rogiem. Musimy tylko zaryzykować. Bohaterka książki każdego dnia wychodzi na spacer ze swoim kotem. Zawsze chodzą w te same miejsca, zasady zawsze dyktuje kobieta. Kot ma niewiele do powiedzenia, musi się dostosować. Musi się zatrzymywać, kiedy kobieta tego chce, musi iść, kiedy ona chce ruszyć z miejsca. Tak było zawsze i tak pewnie byłoby nadal, gdyby nie to, że pewnego dnia kot postanowił się zbuntować. Postanowił robić to, na co ma ochotę. Pójść swoją drogą. Do domu wrócili osobno. Kiedy już się w nim spotkali, udało im się szczerze porozmawiać i podjąć ważną decyzję. Decyzję, która wiele w ich relacji zmieniła i, która sprawiła, że przeżyli niezwykłą przygodę...



Nikt nie lubi, kiedy inni za niego decydują. Każdy chce decydować sam o sobie. Nie ma w tym nic dziwnego i niezrozumiałego. A jednak czytają tę książką, zaczęłam się zastanawiać, czy nie warto czasem pozwolić innym zdecydować za mnie, pójść ich drogą, przejść po ich śladach. To może być niezwykłe doświadczenie. To może otworzyć oczy. To może być szczególnie trudne dla rodziców, którzy przecież zawsze wiedzą lepiej, czego chcą i potrzebują ich dzieci. Ta książka powinna otworzyć im oczy. To jedna z najpiękniejszych historii, jakie w ostatnim czasie przeczytałyśmy. Bardzo oszczędna w słowach, ale bogata w przesłaniu. Nie ma w niej wielu słów, ale jest to, co najważniejsze. Przekaz, który warto zapamiętać na całe życie. Są też, budzące zachwyt, malarskie ilustracje, które zachwycą nawet najbardziej wymagających czytelników. Ja nie mogłam oderwać od nich wzroku. Stanowią najlepsze dopełnienie tej historii. Historii, która zachwyci nie tylko miłośników kotów.



 

Spacer z kotem

Sara Lundberg

tłumaczenie Agnieszka Stróżyk

ZAKAMARKI 2024

wiek 3+

https://www.zakamarki.pl/
 

"Eliksir przygód" (Wydawnictwo Literatura)

Od dziecka uwielbiałam oglądać biblioteczki w domach ludzi, których odwiedzałam. Była to dla mnie zawsze szansa na poznanie nowych tytułów odkrycie historii, których jeszcze nie czytałam. Często w ten sposób odkrywałam książki niedostępne na rynku wydawniczym albo takie, po które sama nie zdecydowałabym się sięgnąć. Będąc dzieckiem albo młodszą nastolatką znajdowałam w tych biblioteczkach książki dla nieco starszych czytelników i takie, które mogłam bez wahania czytać od razu, bo adresowana były do mojej grupy wiekowej. Najbardziej lubiłam szperać w biblioteczkach innych ludzi w czasie wakacji. Wtedy miałam najwięcej czasu na czytanie, wtedy mogłam poznawać najwięcej nowych opowieści i nowych bohaterów. Wróciłam myślami do tych chwili czytając książkę Beaty Ostrowickiej Eliksir przygód.

Ta niesamowicie wciągająca historia to powieść w starym stylu. Czytając ją wracałam myślami do wszystkich książek, które przeczytałam w wieku szkolnym. Było ich wiele, były bardzo różne, ale łączyło je jedno. Zawsze były to powieści. Obyczajowe, historyczne, pełne ciekawych bohaterów, zaskakujących zwrotów akcji i ciekawych wydarzeń. Część została w mojej pamięci do dzisiaj, wspomnienie o innych przykrył kurz. Wróciłam do nich myślami kilka dni temu, czytając książkę Eliksir przygód. Ta historia rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych. Jedna część tej opowieści rozgrywa się współcześnie. Mamy tu bohaterów podobnych do młodych czytelników, mamy współczesne wynalazki i rzeczy, które znamy z naszego codziennego życia. Druga część tej powieści rozgrywa się w czasach staropolskich. Tu trafiamy na liczne archaizmy, bohaterów zupełnie do nas niepodobnych i codzienność, która w niewielkim stopniu przypomina to, co nam znane i bliskie. Zanurzyć się w to będzie musiała  jednak Helenka. Dziewczynka, którą magiczny eliksir przeniósł do siedemnastowiecznej Polski! Zagubionej w przeszłości dziewczynce pomagają jej rówieśniczki - Karolina i Mąka. To one przybliżą jej świat sprzed kilku wieków i nauczą ją w nim funkcjonować. I może wszystko skończyłoby się dobrze, a dla nas była to sielankowa historia, gdyby nie człowiek z blizną. To on może sprawić, że Helenka nie tylko wpadnie w kłopoty, ale również znajdzie się w niebezpieczeństwie!


Są takie książki, które czytają się same. Książki, które wciągają tak bardzo, że nie można się od nich oderwać. Nie zawaham się napisać, że dziś takich książek powstaje niewiele. Trudno mi przypomnieć sobie inny tytuł, którego bohaterowie przenieśliby się do epoki staropolskiej. Beata Ostrowicka zabrała czytelników właśnie do tych czasów i zadbała o to, żeby się w nich zadomowili. Opis epoki jest bardzo interesujący, a język stylizowany na staropolski. Czy to nie odstraszy i nie zniechęci młodych czytelników? Moim zdaniem nie powinno. To tylko dodaje tej historii uroku i tworzy jej niepowtarzalny klimat. Dzięki temu Eliksir przygód może być jedną z tych książek, którą młodym czytelnikom zapadnie w pamięć na długo. A książka, co ważne dla tych, którzy polubią ją tak samo, jak my, doczekała się kontynuacji, więc przyjemności z czytania będzie jeszcze więcej!



 

Eliksir przygód

Beata Ostrowicka

ilustracje Bartek Brosz

Wydawnictwo Literatura 2024

wiek 8+


 https://www.wydawnictwoliteratura.pl/