Napisałam ostatnio, że nie mam ulubionej książki z dzieciństwa. Napisałam, bo byłam tego pewna. A potem wzięłam do ręki najnowszą książkę Barbary Gawryluk i wróciły do mnie wspomnienia książki, z którą spędziłam naprawdę mnóstwo czasu. Tą książką było Wesołe przedszkole Marii Kownackiej. Pełna ciepła opowieść o dniu spędzonym w przedszkolu. Pokazująca przedszkolną rutynę, zwyczaje i miejsca, w których przedszkolak spędza czas. Dziś takich książek jest wiele. Wtedy była (tak mi się wydaje) tylko ta. 

Przedszkolaki z ulicy Morelowej od raz przywołały w mojej pamięci właśnie tę książkę. To nie jest książka jakich wiele. Napisała ją Barbara Gawryluk i już to pozwala nam sądzić, że mamy do czynienia z literaturą dziecięcą na najwyższym poziomie. Cała historia rozpoczyna się od tego, że do tytułowych przedszkolaków z Morelowej dołącza nowy kolega. Ma na imię Peter i urodził się w Szwecji. Jego rodzina właśnie przeprowadziła się do Krakowa. Mam chłopca jest Polką, tata - Szwedem. Dzięki temu, że zmienił pracę, rodzina mogła, po wielu latach spędzonych w Szwecji, przeprowadzić się do Polski. Dzieci przyjmują Petera bardzo ciepło, są ciekawe, zadają mnóstwo pytań dotyczących rodziny chłopca, przedszkola, do którego wcześniej chodził i kraju, z którego przyjechał. Kolejne rozdziały tej książki to opisy (pozornie) zwyczajnych dni w przedszkolu. Dni, których rytm wyznaczają różne święta, specjalne okazje, wizyty gości albo po prostu nowe umiejętności, które dzieci próbują opanować i wiedza, którą zdobywają. Są przedszkolne przedstawienia, odwiedziny logopedy, rysowanie portretu taty, a nawet zbiórka książek dla kolegi z grupy, który uległ wypadkowi. Przedszkolna codzienność okazuje się więc bardzo interesująca.

Przedszkolaki z ulicy Morelowej to książka, która może przybliżyć przedszkolną rzeczywistość dzieciom, które do przedszkola jeszcze nie chodzą. Może pomóc im zrozumieć przedszkolną rutynę. Bardzo doceniam, że Barbara Gawryluk pokazała przedszkole z bardzo różnych stron. Oprócz dobrych chwil, zdarzają się też momenty trudniejsze, z którymi niektóre dzieci radzą sobie gorzej. Czasem potrzebują pomocy dorosłych, często potrzebne jest też wsparcie ze strony rówieśników. Przedszkolaki z Morelowej udowadniają, że siła tkwi w grupie. Czytałam tę książkę z ogromną przyjemnością, bo takich ciepłych i mądrych opowieści bardzo nam potrzeba. Świat opisany przez autorkę wzrusza i dodaje otuchy. Zachwycają też ilustrację Ewy Polewskiej - Koziełło. Te kolorowe i wesołe rysunki wspaniale dopełniły tę historię i sprawiły, że równie dobrze się ją czyta, jak i ogląda. Myślę, że nic więcej dodawać już nie muszę i już wiecie, że jeśli macie w domu przedszkolaka (lub przyszłego przedszkolaka), to ta książka jest właśnie dla Was!

Przedszkolaki z ulicy Morelowej

Barbara Gawryluk

ilustracje Ewa Poklewska - Koziełło

Wydawnictwo Literatura 2026

wiek 3+  

Myślę, że Wy również tworzycie sobie jakąś wizję treści książki na podstawie jej okładki i tytułu. Czasem nasze wyobrażenie pokrywa się z tym, co skrywa w sobie książka, czasem nie. W przypadku książki Dominiki Gałki, o której chcę Wam dzisiaj opowiedzieć, miałam do czynienia z ta drugą opcją. Byłam pewna, że trzymam w ręce książkę, która za cel postawiła sobie uczenie dzieci utrzymywania porządku. Szybko okazało się, że jestem w błędzie...

Tytułowy Brudozaur to jeden z wielu bohaterów tej książki. Akurat on z robieniem bałaganu ma wiele wspólnego. Jak się okazuje, to właśnie on odpowiedzialny jest za powstawanie plam na dywanie i podłodze. Jego dobrym kolegą jest inny bohater tej książki, czy Bałagant. Wiele wskazuje na to, że to on może być odpowiedzialny za ginące w tajemniczych okolicznościach kredki i różne zabawki. Być może łączy go również coś z Chytrozaurem, który niespecjalnie lubi się dzielić i Boskatorem, którego można winić, kiedy giną nam kapcie albo skarpetki i biegamy po domu boso! Oto właśnie bohaterowie tej książki! Potwory, które komplikują naszą codzienność. Taki na przykład Papladok, który strasznie dużo gada i ciągle zadaje jakieś pytania albo cukrator, który sprawia, że ciągle mamy ochotę na coś słodkiego. Czochrator, który nie lubi czesać włosów i Kłamadon, który nie przepada za mówieniem prawdy. Kilkanaście potworów. Spotykamy je każdego dnia. Czy utrudniają nam życie? Oczywiście, że tak. Czy można się ich poznać? Z pomocą tej książki na pewno.

Każdy potwór dostał dla siebie dwie strony tej książki. Na jednej przeczytać można wierszyk, na drugiej znajdują się porady, w jaki sposób tego potwora można się pozbyć. Oprócz słów są oczywiście ilustracje. Piękne i bajecznie kolorowe. Stworzył je Paweł Gierliński i muszę przyznać, że doskonale wpasowały się w potworny klimat książki Dominiki Gałki. Jestem tą książką zachwycona. To gotowy materiał na zajęcia z przedszkolakami, a nawet na przedszkolne przedstawienie. Można tę książkę czytać i czytać, a później o niej rozmawiać. Można świetnie się dzięki niej bawić i, co najważniejsze lepiej żyć! Łatwiej się dogadywać z własnym dzieckiem. Bo ta książka sprawia, że rodzinne życie może być po prostu lepsze i szczęśliwsze!

Brudozaur, czyli kto tu broi?

Dominika Gałka

ilustracje Paweł Gierliński

Wydawnictwo Literatura 2026

wiek 3+ 

Lubicie, kiedy książki wprowadzają Was w dobry nastrój? Myślę, że tak, bo wiele osób czyta książki przede wszystkim dla przyjemności. Nie ma przecież niczego złego w tym, że traktujemy czytanie jak rozrywkę i odskocznię od codzienności. Ja bardzo lubię, kiedy w dobry humor wprowadzają mnie książki dla dzieci. To ważne, żeby najmłodsi przy czytaniu dobrze się bawili, wtedy czytanie kojarzy im się z przyjemnością, a literatura z dobrą zabawą.

Ostatnio wiele powodów do radości dała mi książka Dom pod Zwariowaną Żabą Anny Czerwińskiej-Rydel. Zanim zaczęłam ją czytać nie wiedziałam czego się spodziewać. Z okładki spoglądało na mnie kilka osób i spora grupa zwierząt różnych gatunków. Czy to będzie opowieść o ogrodzie zoologicznym? Nie, tytułowy dom na pierwszy rzut oka nie różni się od wszystkich innych domów. Jednak, jeśli tylko zajrzymy do środka, przekonamy się, że jest to dom zupełnie wyjątkowy. Zamieszkują go psy, koty i papuga, w ogrodzie mieszkają kury, gęsi, emu, króliki, a nawet żaby! Całą tą menażerią opiekuje się Basia. Przesympatyczna (i nieco szalona) miłośniczka zwierząt wszelkiej maści. Jej mąż, Julian, toleruje miłość żony do zwierząt. Trudno stwierdzić, czy ją podziela, ale na pewno akceptuje. Jest jeszcze Dziadek (a właściwie ojciec Basi). I oczywiście zwierzęta. To im autorka oddała głos. To z ich perspektywy wszystko widzimy. Wydarzenia z Domu pod Zwariowaną Żabą opowiada nam Tajemnica, kotka rasy devon rex. Tajemnica przesadnie tajemnicza nie jest, snuje długie opowieści, w których nie brakuje humoru. Czyta się je znakomicie!

Nie wiem ile książek dla dzieci przeczytałam w ciągu ostatnich piętnastu lat. Uzbierałoby się pewnie kilka tysięcy. Czy wszystkie były warte uwagi? Na pewno nie. Były jednak wśród nich także prawdziwe perełki. Historie, które na zawsze zapadły w moją pamięć. Choć Dom po Zwariowaną Żabą przeczytałam kilka dni temu, to już wiemy, że nigdy jej nie zapomnę. Znakomicie napisana, pełna humoru, bardzo dowcipna, a jednocześnie bliska prawdziwemu życiu. Pełna zdarzeń, które mogłyby spotkać każdego z nas. Ta książka jest po prostu wspaniała. Chciałabym, żeby podobnych historii było na rynku wydawniczym jak najwięcej. Właśnie takie książki sprawiają, że rodzi się w nas miłość do czytania. Anna Czerwińska-Rydel, która do tej pory bardziej kojarzyłam z biografiami sławnych ludzi adresowanymi do młodych czytelników, pozwoliła odkryć się z nieco innej strony. I nie będę ukrywać, że w tej odsłonie jej książki także zachwycają.

 

Dom pod Zwariowaną Żabą

Anna Czerwińska - Rydel

ilustracje Nika Jaworowska - Duchlińska

Wydawnictwo Literatura 2026

wiek 8+