Słyszeliście pewnie o islandzkim zwyczaju, zgodnie z którym bliskim pod choinkę daje się książki i słodycze. Te pierwsze czyta się, a drugie zjada w świąteczne wieczory. Ja o tym zwyczaju usłyszałam po raz pierwszy dwa albo trzy lata temu, ale prawdą jest, że nieświadomie kultywowałam go od dziecka. Książka pod choinką zawsze była dla mnie najlepszym prezentem, a możliwość zatopienia się w wigilijny wieczór w lekturze, największą przyjemnością. Co roku przed Bożym Narodzeniem mnóstwo czasu poświęcam na wybór książek, które ucieszą moich najbliższych. Kłopot mam jedynie z książkami dla tych, którzy są z czytaniem na bakier. Nietrafiony prezent to zawsze kłopotliwa sytuacja, a nieciekawa książka to krok ku temu, żeby czytanie porzucić. Dlatego wybierając książkę dla dziecka, które za czytaniem nie przepada staram się jeszcze bardziej. Takiemu dziecku warto podsunąć książkę, która go zainteresuje, rozbawi i przekona, że czytanie może być naprawdę świetną zabawą. Znacie taką książkę?

 

Ja znam przynajmniej kilka. Kolejną poznałam kilka tygodni temu. To książka z serii "Dogman". Szalony komiks o przygodach pewnego psa. Nie czytałam żadnej wcześniejszej części, więc byłam bardzo ciekawa, czy ten komiks przypadnie mi do gustu. Nigdy nie czytałam też serii "Kapitan Majtas", która podbiła serca wielu czytelników. A ponieważ "Dogman" i "Kapitan Majtas" mają tego samego autora byłam jeszcze bardziej ciekawa. 

W tej książce jest wszystko. Przyjaźń, miłość, walka o dobro ogółu. Jest również ogrom humoru, ciekawa historia i bohaterowie, którzy budzą u czytelników emocje i sympatię. "Dogman" to komiksy, które spodobają się nawet tym, którzy czytać nie lubią. Tekstu nie ma wiele, więc nawet ci, którym czytać się nie chce, powinni sobie z taką ilością tekstu poradzić. Historia wciąga i na długo potrafi skupić uwagę czytelników. Ilustracje wywołują uśmiech na twarzach. Czytelnicy w wieku szkolnym będą zachwyceni i jestem przekonana, że we wszystkich zacznie kiełkować sympatia do czytania!

Dogman. Wichrowe bzdurza

Dav Pilkey

tłumaczenie Stanisław Kroszczyński

Wydawnictwo Jaguar 2021

https://wydawnictwo-jaguar.pl/

Boże Narodzenie coraz bliżej, czasu na czytanie świątecznych książek coraz mniej. Tylko o tej porze roku ich czytanie może sprawić tyle przyjemności. Długie wieczory, aromatyczna herbata albo ciepłe kakao, ulubiony koc, świąteczne dekoracje i ona... książka, od której nie można się oderwać. Klimatyczna opowieść, od której trudno się oderwać.

Czy Pięć choinek, w tym jedna kradziona to właśnie taka książka? Zanim odpowiem na to pytanie, kilka słów o fabule. W pierwszym rozdziale poznajemy Kajtka, mieszkańca ulicy Pochyłej. Nie spotykamy go jednak w domu, ale na placu z choinkami. Czy razem z rodzicami wybiera tam świąteczne drzewko, które wkrótce stanie w jego domu? Nie, Kajtek na placu sprzedaje czapki elfów, które szyje jego mama. Miejsca użyczyli mu inni sprzedawcy, a chłopiec w zamian za to pomaga im umieszczać na samochodach choinki, które kupili ich klienci. Jest szczęśliwy, czuje się potrzebny i do tego może zarobić trochę pieniędzy. Odda je mamie i babci, bo żyją bardzo skromnie i na wiele rzeczy pieniędzy brakuje. Jakiś czas temu Kajtek z mamą wyprowadził się od ojca do mieszkania babci. Jest w nim ciasno, skromnie, ale przede wszystkim spokojnie. W poprzednim życiu właśnie spokoju najbardziej im brakowało. Kajtek docenia swoją obecną sytuację, dodatkowo znajduje w sobie tyle siły, żeby jeszcze pomagać innym, którzy aktualnie mają trudniej niż on. Właśnie on jest głównym bohaterem tej książki. Jego przygody opisywane są w co drugim rozdziale książki. Co znajdziecie w pozostałych? One mają znacznie więcej bohaterów. Pozornie nic ich ze sobą nie łączy. Żyją w różnych częściach świata, wykonują różne zawody, mają zupełnie inne powody do smutku i radości. Wszyscy "spotkali się" na kartach tej książki, a historie ich życia stały się kanwą tej niezwykłej książki.

Pięć choinek, w tym jedna kradziona kojarzy mi się z opowieściami filmowymi, w których pokazuje się historie różnych bohaterów, których na pozór nic nie łączy. A jednak ich historie złożyły się w piękną i spójną całość. W książkę, która może nie kipi świątecznymi ozdobami, w której nie na każdej stronie słychać kolędy, ale jednak zachowany jest świąteczny klimat w całej jego różnorodności. Bo Boże Narodzenie dla każdego wiąże się z czymś innym i każdy patrzy na nie przez pryzmat swoich wcześniejszych doświadczeń. W tej książce każdy odnajdzie cząstkę siebie, swoich przeżyć i wspomnień. To wspaniała lektura świąteczna dla nieco starszych czytelników. Książka wypełniona ciepłem, mądrością i niezwykłymi ilustracjami Joanny Rusinek. My jesteśmy tą książką oczarowane i jestem przekonana, że Wy podzielicie nasze odczucia.

Pięć choinek, w tym jedna kradziona. Opowieść świąteczna

Barbara Kosmowska

ilustracje Joanna Rusinek

Wydawnictwo Literatura 2021

Najpierw był Grinch. To on, jako pierwszy przyznał się, że nie lubi Bożego Narodzenia. Lampki, prezenty, świąteczne przysmaki, zamiast budzić uśmiech na jego twarzy, wzbudzały jedynie złość. Grinch świąt nie lubił i był ewenementem na skalę świata (a może i wszechświata). W tym roku okazało się, że zielony stwór nie jest jedyny, po Gusie (KLIK) przyszedł Wilk, który jak się okazało, za Bożym Narodzeniem również nie przepada.

Jeśli przeczytaliście choć jedną książkę Orianne Lallemand, wiecie, że Wilk nie lubi wielu rzeczy. Przede wszystkim źle reaguje na wszystko, co inne, nowe i odbiegające od tego, co robił do tej pory. Boże Narodzenie obchodzimy co roku, więc dlaczego nasz bohater za nim nie przepada? Tego trzeba się dowiedzieć. Wilkowi w Bożym Narodzeniu nie podoba się nic. Nie lubi świątecznych ozdób. Denerwują go zawieszone na wielu domach lampki. Wilkowi nie podobają się dekoracje zdobiące domy jego przyjaciół. Na widok choinki serce Wilka bije szybciej, ale nie z zachwytu, tylko z nerwów. Wilk świąt nie lubi i już. Nie smakują mu świąteczne potrawy, nie chce pisać listów do Mikołaja. Nie w głowie Wilkowi prezenty. Chodzi naburmuszony po lesie i nieświadomie (a może świadomie) wprowadza innych w zakłopotanie i psuje świąteczną atmosferę. Czy w trakcie swojego spaceru spotka kogoś, kto choćby spróbuje, poprawić relacje między Wilkiem a Bożym Narodzeniem? Przeczytajcie książkę i wszystkiego się dowiecie.

Wilka znamy od dawna, książki o jego przygodach przez długi czas były ulubionymi lekturami Tosi. Teraz jest już na nie trochę za duża, ale bożonarodzeniowym przygodom Wilka nie mogłyśmy się oprzeć. Książka jest zupełnie inna od wszystkich, z którymi wcześniej się spotkaliśmy. Wyróżnia ją większy format i twarda oprawa. Wszystko inne to to, co w serii "O Wilku" lubiliśmy najbardziej. Świetna historia, niebanalni bohaterowie i ten humor, który zachwyca i dzieci, i dorosłych. Przy przygodach Wilka zawsze śmiała się cała nasza rodzina. I w tej kwestii nic się nie zmieniło. Seria "O Wilku" cały czas nas bawi, bo jest po prostu znakomita! Dlatego jeśli jej jeszcze nie znacie (w co trudno mi będzie uwierzyć), to koniecznie ją poznajcie. Tych bohaterów na pewno polubicie, a ich przygody będą świetną okazją do rozmowy z dziećmi na temat relacji z otoczeniem i zachowania w codziennych sytuacjach. Zacząć możecie od dowolnego tomu, choć ten świąteczny, pod choinką będzie się prezentował najlepiej!

O Wilku, który nie lubił Świąt

Orianne Lallemand

ilustracje Eleonore Thuillier

tłumaczenie Iwona Janczy

ADAMADA 2021

Może trudno będzie Wam w to uwierzyć, ale nigdy nie obejrzałam w całości i pełnym skupieniu Kosmicznego meczu. Nie obejrzałam, choć wychowałam się na Zwariowanych melodiach, a mecze NBA oglądała większość moich kolegów i ich temat regularnie poruszano na przerwach. O tym filmie również mówili i pamiętam, że byli pod wielkim wrażeniem. W końcu obejrzałam go i ja. Dopiero jako osoba dorosła i przede wszystkim dlatego, że Tosia oglądała go z tatą. Przyznam, że była to miła podróż w przeszłość, do czasów dzieciństwa i dziecięcych fascynacji. Mimo upływu lat Kosmiczny mecz niespecjalnie się zestarzał, dla Tosi film sprzed 25 lat był interesujący i zabawny. Dlatego nie zdziwiłam się, że kiedy dowiedziała się o premierze jego drugiej, współczesnej wersji miała ochotę ten film zobaczyć. Do kina, z różnych względów, nie udało nam się dotrzeć. Okazja do zobaczenia Kosmicznego meczu. Nowa era nadarzyła się przy okazji premiery tej produkcji na DVD. 

Znanego z pierwszej części (i oczywiście koszykarskich boisk) Michaela Jordana, zastąpił LeBron James. W XXI wieku to on jest jedną z największych gwiazd NBA, nic więc dziwnego, że właśnie jemu powierzono główną rolę. LeBron James jest w filmie szczęśliwym mężem i ojcem dwóch synów i córki. Starszy podziela miłość ojca do koszykówki i najprawdopodobniej pójdzie kiedyś w jego ślady. Młodszy zdecydowanie bardziej interesuje się nowymi technologiami i światem gier. Nie jest to jednak (co moglibyście podejrzewać) płytka fascynacja polegająca jedynie na wielogodzinnymi graniu na konsoli. Dom tworzy, jak na nastolatka, całkiem skomplikowane gry, które mogłyby budzić zainteresowanie potencjalnych graczy. Niestety, ojciec nie podziela jego zainteresowania i za wszelką cenę chcę, żeby syn został koszykarzem. Wszystko zmienia jedna sytuacja. Rodzina LeBrona Jamesa wybiera się pewnego dnia do wytwórni Warner Bros. Tam trafiają na człowieka, którego nieczyste intencje sprawiają, że ojciec i syn przenoszą się do wirtualnego świata. Tam muszą rozegrać mecz, którego stawka jest bardzo wysoka. Nie będą jednak mogli grać w jednej drużynie. Animozje przeniesione z prawdziwego życia sprawią, że będą przewodzić przeciwnym drużynom... W drużynie LeBrona Jamesa zagrają Królik Bugs i spółka, w drużynie Doma bohaterowie stworzonej przez niego gry.

Opowiedziałam Wam bardzo pobieżnie fabułę tego filmu. Sytuacja jest dość prosta. Odwieczny konflikt pokoleń, dzieci, które chcą iść własną drogą i rodzice, którzy na życie swoich dzieci mają konkretny plan. To mógłby być po prostu ciekawy film obyczajowy, jakich na ekranach kin i telewizorów widzieliśmy wiele. Spośród wszystkich innych wyróżniają go oczywiście animowani bohaterowie. Znacie ich doskonale, znają ich Wasze dzieci. Miło zobaczyć ich nowe przygody. Animki znowu staną do walki na boisku, dadzą z siebie wszystko, nie zapomną okrasić tego sporą dawką humoru. Ku uciesze widzów, oczywiście. Małych i dużych. Film Kosmiczny mecz. Nowa era oglądaliśmy całą rodziną. Każdy z nas odebrał go nieco inaczej, dla każdego coś innego było ważne (ale śmiechem wybuchaliśmy zawsze w tym samym czasie). Ale zgodnie stwierdziliśmy, że film nam się podobał. To świetne kino familijne. Doskonała propozycja dla miłośników koszykówki, animacji i historii obyczajowych. W sam raz na zimowe wieczory!

Za możliwość obejrzenia filmu dziękuję