Pierwszą książkę przeznaczoną do czytania w czasie adwentu poznałyśmy dzięki wydawnictwu Zakamarki. Wszystko zaczęło się od książki Wierzcie w Mikołaja! (KLIK). Od tej pory nie wyobrażamy sobie grudnia bez tego typu książki. Wczesną jesienią zaczynamy wypatrywać zapowiedzi nowości. Zwłaszcza tych zakamarkowych, bo to wydawnictwo jest w przygotowywaniu adwentowych nowości najbardziej regularne. W tym roku po raz kolejny nie zawiodło pokładanych w nich nadziei. Nie mogę jeszcze powiedzieć, co o tej książce myśli Tosia, ponieważ ona zacznie czytać tę książkę 1 grudnia, ale swoją opinią bardzo chętnie się podzielę. 

Książka Ellen Karlsson Jak ratowaliśmy Wigilię znowu zabiera nas w podróż na północ Europy. Autorkę możecie kojarzyć z książek Sznurówka, ptak i ja oraz Ryba o imieniu Fabian, dwóch pięknych opowieści o przyjaźni, która rodzi się między dziećmi. Wcześniejsze doświadczenia z jej książkami pozwalały mi podejrzewać, że również w książce adwentowej będziemy mieli do czynienia z opowieścią, w której wielką rolę odegra przyjaźń. Nie pomyliłam się. Głównym bohaterem książki jest Tim, uczeń zerówki. Chłopiec nie może się doczekać Bożego Narodzenia. Święta kojarzą mu się z przyjemnym czasem spędzanym z rodzicami i przyrodnią siostrą, która na co dzień mieszka w Australii. Odliczanie dni do Bożego Narodzenia ułatwi Timowi i wszystkim innym uczniom z jego klasy,  przygotowany przez nauczycielkę kalendarz. Każdego dnia jeden z uczniów będzie odrywał z niego jedną kartkę. Każdą kartkę dzieci będą zawieszać na tablicy w klasie. Przed feriami zimowymi uczniowie, którzy jeszcze nie zrywali kartek, wezmą swoje kartki do domu. Najważniejsze zadanie i największa odpowiedzialność spadnie na dziecko, które zerwie kartkę z datą 24 grudnia. Będzie musiał jej pilnować, bo jeśli coś się z tą kartką stanie, to Boże Narodzenie się nie odbędzie...

 

Brzmi dramatycznie, prawda? Timowi słowa nauczycielki bardzo zadziałały na wyobraźnię. Chłopiec jest przekonany, że tylko on może odpowiednio zaopiekować się Wigilią. Ma wielką nadzieję, że to właśnie jemu przypadnie ostatnia kartka. W głowie układa kolejność wyrywania stron kalendarza. Śni o kartce z 24 grudnia. Właściwie nie może myśleć o niczym innym. Niestety, już drugiego dnia grudnia, wychowawczyni losuje jego imię. Tim jest rozczarowany i zły. Targają nim tak wielkie emocje, że kiedy zostaje w klasie sam, zaczyna kartkować kalendarz (choć wie, że nie powinien tego robić). Właśnie wtedy w jego ręce zostaje kartka, która powinna zostać wyrwana 24 grudnia! Tim jest przerażony, przecież zrobił coś, czego zrobić nie powinien. Chłopiec nie wie, co ma zrobić. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że powinien odłożyć ją na miejsce, ale jak? Pomocną dłoń wyciąga do niego Esme. Dziewczynka jest gotowa wiele poświęcić, żeby pomóc Timowi i uratować Boże Narodzenie. Niestety, sprawy komplikują się jeszcze bardziej, kiedy okazuje się, że...

Jak ratowaliśmy Wigilię

Ellen Karlsson

ilustracje Cecilia Heikkila

tłumaczenie Anna Czernow

ZAKAMARKI 2020

wiek 3+

Książki Elizy Piotrowskiej znają chyba wszystkie dzieci w Polsce. Jej wierszowane opowieści o słynnych ludziach, miastach budzą zainteresowanie i szybko zyskują sympatię małych czytelników. Jedną z najbardziej znanych serii autorstwa Elizy Piotrowskiej są "Święci uśmiechnięci", dzięki której dzieci miały szansę poznać między innymi "prawdziwego" świętego Mikołaja, świętego Franciszka, a teraz także świętą królową Jadwigę.

 

Czy dziś pamiętamy o pierwszej kobiecie zasiadającej na polskim tronie? Imię Jadwigi na pewno znane jest wszystkim, o jej życiu wiemy zapewne nieco mniej. Dobrze, że powstała ta książka, bo daje ona szansę na uzupełnienie braków w edukacji. Dzieciom wierszowana opowieść o ich rówieśniczce, która została królem na pewno się spodoba. W tej kwestii pewnie nie pójdą w jej ślady, bo czasy mamy zupełnie inne, ale nie trzeba być ani królem, ani królową, żeby być dobrym człowiekiem, pomagać innym. Żeby godzić skłóconych i otworzyć się na biedniejszych od nas. Bohaterka książki Elizy Piotrowskiej tego właśnie uczy. Dlatego może być dla nich wzorem do naśladowania i inspiracją do działania.

Eliza Piotrowska

Wydawnictwo Święty Wojciech 2020

W 1938 roku, w tomie wierszy Tańcowała igła z nitką Jana Brzechwy, ukazał się opisujący kłótnię warzyw, wiersz Na straganie. Pamiętam jak około roku 1990 przygotowywaliśmy w przedszkolu inscenizację tego wiersza. Każdy chciał być burakiem, bo on, w trakcie wyrecytowania swojej kwestii, musiał zatykać nos (bo jak wiadomo, stronił od cebuli). Około roku 2012 ten wiersz poznała moja córka. Myślę, że znają go również wszystkie dzieci młodsze od niej. Wiersze Jana Brzechwy to absolutna klasyka polskiej poezji dla dzieci. Czy coś w tym złego? 

 

Autorka zabiera czytelników do sklepu. To pewnie sklep potocznie zwany "warzywniakiem", bo warzyw jest w nim mnóstwo. Spotkać można tam te, które znamy z wiersza Brzechwy. Pojawiają się również zupełnie nowe warzywa. Dziś chętnie przez nas jedzone, a w czasach powstania Na straganie pewnie jeszcze nieznane. Mali czytelnicy spotykają popularne na polskich stołach ziemniaki, różnokolorowe wesołe papryki, lśniące ogórki i chrupiące rzodkiewki. Są jednak także bardziej oryginalni bohaterowie. Wśród nich między innymi skorzonera, roszponka, bakłażan i zielone szparagi. Ich w wierszu Brzechwy nie spotkaliśmy. A jak udowadnia Anna Ficner-Ogonowska ich przygody i przemyślenia są równie interesujące. Wszystkie mają jeden cel, chcą nadać naszemu życiu smaku i zadbać o nasze zdrowie! Oczywiście te warzywa mają również własne plany i marzenia, ale tych zdradzać Wam nie będę. Wybierzcie się do tego sklepu warzywniczego i poznajcie je sami. Gwarantuję, że wyjdziecie z niego bardzo zadowoleni.

Nie do końca zgadzam się ze stwierdzeniem autorki umieszczonym we wstępie, że dzisiejsze dzieci nie wiedzą, co to stragan. W naszym domu pojęcie straganu funkcjonuje. O dniu targowym faktycznie nikt już nie mówi, ale potrafiłabym wyjaśnić Tosi, czym ów dzień był. Prawdą jest na pewno to, że asortyment straganów i sklepów znacznie się zmienił. Znajdziemy w nich oczywiście warzywa opisane przez Brzechwę, ale nie brakuje również nowych bohaterów, którzy na polskich stołach goszczą od niedawna. Dlatego jeśli ktoś szuka książki, która zachęci dzieci do jedzenia warzyw, to ta nadaje się do tego znakomicie. Równie dobrze sprawdzi się ta książka w przypadku osób, które szukają ciekawej lektury dla dzieci. Wierszowana historia Anny Ficner-Ogonowskiej świetnie nadaje się do głośnego czytania, a ciekawi bohaterowie szybko zyskują sympatię czytelników. Tę zaskarbiają sobie również przepiękne ilustracje Sary Szewczyk. Nie przypominam sobie, żebyśmy kiedykolwiek wcześniej zetknęli się z jej pracami, a do książek dla dzieci pasują doskonale. Krótko mówiąc, Wybryki papryki i inne historie o warzywach to ciekawy i oryginalny sposób na zapoznanie dzieci z różnorodnym światem warzyw. Doskonałe połączenie nauki, zabawy i wielkiej przyjemności czytania książek. To naprawdę smaczna lektura! A na koniec pozostaje mi jedynie wyrazić nadzieję, że do książki o warzywach dołączy kiedyś książka o owocach! 

 

Wybryki papryki i inne historie o warzywach

Anna Ficner-Ogonowska

ilustracje Sara Szewczyk

Znak Emotikon 2020

Pora roku niespecjalnie sprzyja myśleniu o wyprawach nad morze. O nurkowaniu w morskich głębinach nie myśli teraz chyba nikt. Jakby na przekór temu, co widzimy za oknem i, co dzieje się w naszych głowach, zabiorę Was dziś na dno oceanu. 

Rolę przewodnika naszej nadmorskiej wyprawy pełnić będzie młoda syrenka Marina, która, od niedawna, razem ze swoim tatą mieszka w pobliżu Krainy Syren. Wcześniej, przez jedenaście lat, nieustannie podróżowała, ponieważ jej tata jest naukowcem. Do tej pory regularnie się przeprowadzali, teraz mieli osiąść w jednym miejscu na dłużej, a Marina miała rozpocząć naukę w szkole. Przed pierwszym dniu szkoły młodej syrence towarzyszyły wielkie emocje, podobne do tych, które rodzą się w sercu każdego dziecka, które po raz pierwszy wybiera się do szkoły. Na szczęście jeszcze przed wejściem do budynku spotkała swojego rówieśnika Kaja. Chłopiec zaczął jej opowiadać o szkole, szkolnych zwyczajach i zasadach, więc Marinie znacznie łatwiej i lżej przepływało się ostatnie kilka metrów. W szkole szybko udało jej się nawiązać nowe znajomości. Te okażą się kluczowe, bo wkrótce, razem z nowymi znajomymi, odkryje wielką morską tragedię. Ktoś zniszczył jaskinie koralowe. Kto? Młode syreny wyruszą na poszukiwania winowajcy. Chcą poznać nie tylko niszczyciela koralowej jaskini, ale również powody jego działania. Misja, której się podejmą nie będzie ani łatwa, ani bezpieczna.

 

Ku uciesze czytelników, oczywiście. Emocjonujące opisy poszukiwań przeczą naszym pierwszym skojarzeniom z książkami adresowanymi głównie do dziewczyn. Tutaj wiele rzeczy jest trochę inaczej. Śledztwo, zagadki, tajemnice, niebezpieczeństwo. Z tych powodów książka trzyma w napięciu do samego końca. Właśnie dlatego ta książka skradła naszą uwagę na ładnych kilka godzin. Trudno było nam przerwać lekturę, bo bardzo chciałyśmy się dowiedzieć, co będzie dalej i jak ta historia się skończy. A kończy się... Nie, oczywiście, że Wam tego nie zdradzę! Musicie to sprawdzić sami. Z dziećmi albo bez. Dzieci, które czytają już samodzielnie, na pewno pochłoną tę książkę bez pomocy rodziców. Młodsze, z przyjemnością, wysłuchają tej książki czytanej przez Was. Spodoba się każdemu, bo to książka bardzo uniwersalna. Opowiadająca o relacjach rodzinnych, przyjaźni, relacjach z rówieśnikami i szkole. To książka, w której nie brakuje przygód, opisów morskich krajobrazów i ciekawostek, na które mogliście jeszcze nigdy nie trafić. Ostatnie kilka stron to dodatkowy rozdział, w którym opisano miejsca, w których żyje Marina oraz stworzenia, które może tam spotykać. Uzupełnia ją mądre i wartościowe przesłanie ekologiczne. Nie myślcie jednak, że to książka tylko dla tych, których pasjonuje woda, pływanie i nurkowanie, ja wodolubna zdecydowanie nie jestem, a i tak o Marinie i jej przygodach czytałam z przyjemnością i już zacieram ręce na kolejne tomy, bo Kraina Syren. Królestwo Koralowców to pierwszy tom, bardzo obiecująco zapowiadającej się serii!

Jeśli książka Was zainteresowała,

zapraszam na rozdanie, które trwa na 

FB TosiMama i Książki i na Instagramie TosiMama.

Linda Chapman

ilustracje Mirelle Ortega

tłumaczenie Anna Alochno-Janas

Czytelnia 2020